Blogia
Cuaderno de Bitácora

CONTINUANDO EL VIAJE

El trayecto está siendo largo y dificultoso. El camino se hace más en solitario de lo esperado. Las dudas surgen irremediablemente en cada golpe de mar. Las actividades y tareas a realizar se tornan excesivas y no hay apenas tiempo para la reflexión y la visión panorámica. Los medios no son los adecuados, lo que complica el camino, llegando, a menudo a hacerlo intransitable. Sigo en tránsito, y aunque he descubierto nuevos escenarios, no consigo discernir el todo, el conjunto, la unidad. Continuaré mi rumbo.

1 comentario

Helena -

Ánimo Mabela! Tenta pensar en positivo! Estamos contigo! Se te sintes perdida na túa viaxe, pide axuda, plantea as dúbidas que te van xurdindo... Coido que, na medida das posibilidades de cada un, tentaremos axudarte. Ben sabemos que o traballo é arduo e todos estamos, dalgún xeito, algo temerosos ou abrumados, pero non arranxamos nada deprimíndonos (dígocho eu que son incriblemente hipersensible e, ás veces, tremendista ;). Veña muller, ÁNIMO! ;)